AUGUSTUS 2006

Op dit ogenblik zijn wij in Nederland, onze boot JoHo ligt in Panjim, India voor vijf maanden stil, dit komt door de monsoon. De regentijd heeft ons doen besluiten voor een langere tijd met onze kat Storno terug naar Europa te vliegen.
En als ik de verhalen hoor hoe nat het in India is ben ik blij dat wij deze beslissing hebben genomen...

Als we wakker worden regent het behoorlijk en we draaien ons nog even om in de caravan. Halverwege de ochtend wordt het droog, van dit moment profiteren we. Nog even snel de wandelschoenen aan en dan de duinen in. Door een bosrijk duingebied lopen we totdat de lucht gaat betrekken. Net op tijd stappen we de auto in, een wolkbreuk ontneemt ons enig zicht. We besluiten Bergen aan Zee te verlaten en terug naar Rosmalen te rijden, ons logeeradres.
Het slechte weer is voor ons niet erg, we hebben het best druk. Dingen regelen en bijwerken voor het vertrek in september. Ook passeren vele mensen de revu. Een van die mensen zijn Chris en Tineke (SY Rotirik), ondanks hun drukke programma komen ze speciaal naar Rosmalen. Verder slijten we de dagen met bezoekjes, feestjes, weerzien en afscheid.

Verder staan onze geboorte-steden op het program. Deze maand is dat 's-Hertogenbosch, de geboorteplaats van John.
De gezelligheid en het eigen, intieme karakter zijn de trots van 's-Hertogenbosch. In het gewone taalgebruik wordt meestal Den Bosch gezegd, maar officieel is het 's-Hertogenbosch. Dat betekent 'het bos van de hertog'. Die hertog was Hendrik I van Brabant. In 1185 verleende hij stadsrechten en de bijbehorende handelsprivileges.

Om vreemde legers en plunderaars buiten te houden, werden rond de stad muren gebouwd. Later verschenen er ook aarden wallen en bastions. De oudste plek in het hart van 's-Hertogenbosch is de driehoekige markt. Rondom dit plein bevond zich de vroegste ommuring. Van hier verdedigden de Bosschenaren hun erfgoed, dat eeuwenlang gold als een vrijwel onneembare veste. Omdat de stad daarbij in een drassige omgeving lag, in het deltagebied van de riviertjes Aa en Dommel, verwierf zij de heroïsche bijnaam van 'de onoverwinnelijke moerasdraak'.
Binnen de stadsmuren heeft 's-Hertogenbosch haar middeleeuwse structuur grotendeels behouden. De laatgotische Sint-Janskathedraal, het classicistische stadhuis en het oudste bakstenen huis De Moriaan herinneren aan lang vervlogen tijden. Net als de vele bochtige, verspringende straatjes met pakhuizen en koopmanswoningen en niet te vergeten Onze Lieve Gerritje. Ouder dan de meer dan 800-jarige stad zelf is de stadsrivier de Binnendieze. Wij maken een rondvaart in een open bootje over de Binnendieze, een geweldige ervaring.
Even uitleggen hoe het zit met deze Binnendieze. s-Hertogenbosch groeide en in de veertiende eeuw werden de stadsmuren verlegd. Toen ook kwamen deze waterstromen voor een deel binnen deze veilige vestingsmuren te liggen; dit waterstelsel noemen we de Binnendieze. Door twee hekels stroomt het water de stad binnen, om die via de Haven weer te verlaten.
De Binnedieze heeft in haar achthonderdjarig bestaan niet steeds dezelfde loop gehad. Er werden takken gedempt, nieuwe werden er gegraven. Zelfs de Haven is een vergrote Binnendieze-tak. Langzamerhand verloor de Binnendieze haar betekenis. Steeds meer werd ze enkel als een open riool gebruikt. Dat leidde er toe dat in 1969 het besluit werd genomen de Binnendieze maar te dempen. Gelukkig is dat voor een deel niet doorgegaan en is men deels op deze beslissing teruggekomen. Als resultaat kunnen wij nu genieten van een prachtige rondvaart door een koel en rustig stukje stad.
Na een dag met vele indrukken genieten we van een heerlijk Bourgondische maaltijd als afsluiter.