JUNI 2006

Een nieuw begin, we hebben een eigen bedrijfje opgericht, SailAdventures. Mocht onze Red Sea Rally aanslaan dan is dat in ieder geval geregeld, wel erg spannend allemaal want nooit eerder gedaan. Buiten alle drukke bezigheden, gaan we met Joseph en Karin hun boot Spion wegbrengen naar een makelaar. Eerste moet de Spion nog te water gelaten worden, eenmaal in het water gaat de pret beginnen. Op ons gemakje varen we van Drimmelen naar Dordt. Wat is Holland toch mooi met zijn groene weides, schaapjes en ophaalbruggen. In Dordt liggen we midden in het centrum, de kerkklok achter ons geeft elk uur aan. Toch even wat anders dan al die minaretten.
De volgende dag verlaten we Dordt op weg naar de makelaar. Het weer is ons goed gezind, rood verbrand komen we aan en nadat we de Spion klaar hebben gemaakt nemen we afscheid van het scheepje. Dit zal voor ons allemaal de laatste keer zijn. Joseph en Karin hebben nu een andere boot die ligt in Zuid Portugal. Samen met de Tanami (hun nieuwe boot) en drie katten gaan ze vier jaar rond varen, ook hun route is zeer apart te noemen.

Na deze heerlijke ontspannende dagen hebben we nog een aantal verjaardagen en maken we een snel bezoekje aan onze vrienden in Duitsland. Zij hebben een heel ander leven, zijn allebei druk bezig met eigen bedrijfjes en de kleine Zenzi is ook al zo klein niet meer, zo te zien en horen loopt ook daar alles lekker.

Nu is het tijd om onze caravan uit te proberen, we hebben Joseph en Karin beloofd naar Zuid Portugal te komen. Op ons gemakje vertrekken we weer uit Nederland. Eerst even van het lekkere Belgische bier en gezelligheid genieten om vervolgens langzaam af te dalen naar Frankrijk. We volgen de kust waar we vijf jaar geleden ook al langs gevaren zijn.
Mont-St-Micheal staat al jaren op mijn verlanglijst, en niets is te veel gezegd. Onze caravan staat op loopafstand. Wat een uitzicht, gehuld in nevel zien we het silhouet.
Betoverend, eens een 8e eeuws oratorium wat uitgroeide tot een benedictijnenklooster. Bedevaartsgangers reisden van heinde en verre om de aartsengel Micheal te vereren. Na de revolutie werd de abdij een gevangenis.... Langs de Grande rue lopen we langs de Eglise St-Pierre omhoog naar de abdijpoorten, vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over de drooggevallen Baie du Mont-St-Micheal.

Ook de volgende bezienswaardigheid ligt aan de kust. Wij zijn aangeland bij Carnac, een van de belangrijkste prehistorische vindplaatsen van zo'n 30.000 menhirs. Rond 4000 v.Chr. werden duizende granieten stenen in mysterieuze rijen en patronen neergezet. Waarschijnlijk hebben ze een religieuze betekenis, maar het kan ook een astronomische kalender zijn geweest. Daar zijn de heren geleerden nog niet over uit. In de avond volgen we een pad dat zeven kilometer door dit landschap heen kronkelt, schitterend gewoon.

We rijden door Poitou en Aquitanie naar de Spaanse grens. John rijd de meeste tijd, omdat ik steeds zieker wordt, hopelijk werken de medicijnen. In Baskenland maken we een quick-stop, waarbij we genieten van een ongeloofelijk mooi uitzicht over zee. Hier zijn een groepje mannen bezig met parapentes, ze zijn zo vrij als een vogeltje.

In Parque Nacional de los Picos de Europa blijven we een aantal dagen. Deze bergen werden door de zeelieden de Toppen van Europa genoemd, omdat ze de eerste aanblik van hun vaderland vormden. De bergketens liggen over drie regio's verdeeld. Het is een park met diepe ingesneden kloven, grillig gebergte en groene dalen met boomgaarden en boerderijen. Het gebied staat ook bekend om zijn blauwe Cabrales-kaas. Onze eerste indruk wordt gevormd als we een slingerweg langs de bergen volgen op weg naar onze camping in Potes. Een kleine oude stad met mooie huizen langs de rivier. Midden in het stadje staat de Torre del Infantado, een verdedigingstoren uit de 15e eeuw die ze aan het restaureren zijn.
Helaas laat het weer het niet toe veel te wandelen. Een druilige regen houd ons binnen, wat ook geen straf is. Hier is het lekker warm met onze kachel aan.

Vervolgens zijn we via de pelgrimsroute op weg naar Santiago de Compostela. Volgens de legende is het lichaam van de apostel Jakobus naar Galicie gebracht. In 813 zou zijn gebeente zijn ontdekt in Santiago de Compostela, waar een kathedraal voor hem werd gebouwd. De verschillende routes, gemarkeerd door kathedralen, kerken en ziekenhuizen, worden nog steeds door reizigers gebruikt. We komen ze lopend langs de weg met zware rugzakken tegen op weg naar Santiago. We parkeren onze auto met caravan midden in het centrum bij de universiteit en lopen naar het Prazo do Obradoiro waaraan de belangrijkste gebouwen liggen. De kathedraal is erg indrukwekkend met zijn barokke torens maar ook Hostal de los Reyes Catolicos. Dit hotel, door katholieke koningen gebouwd als herberg en ziekenhuis, is nu een parador (Staatshotel). We lopen een route door het oude centrum, een gezellig aandoend centrum met hier een daar een podium met live muziek. 's Avonds slapen we in de stad op de parkeerplaats.

Via Lissabon waar we een paar dagen blijven om de stad te bezichtigen gaan we door naar het zuiden. Maar eerst wordt de Torre do Belem en het monument van Belem bezocht, dit zijn prachtige werken aan de waterkant. Iets verderop staat de Nationale Bibliotheek met zijn tuin met fontein. We lopen door het centrum van Lissabon, hier waren we vijf jaar geleden ook al maar dan met de boot. Het blijft een van onze favoriete steden. We genieten met volle teugen.

Nog snel even naar een internetcafe om eindelijk onze mail binnen te halen, hadden we het maar niet gedaan. Wat kan een mens zich vergissen in andere mensen. Een van de mailtjes komt van Lo, hij dreigt ons met een rechtzaak.
Ik voel me op dat ogenblik zo vreselijk gebruikt. We hebben zoveel voor die man gedaan en dan krijgen we stank voor dank.
We zijn met z'n drieen al vanaf 2004 met elkaar bezig de Vasco da Gama rally te organiseren. Hebben ook tijdens de rally veel formaliteiten op ons genomen en ik heb bemiddelt in de tijd dat meneer Brust zonder onze medeweten hele vervelende beslissingen heeft genomen die veel negatieve invloed had op de rallygroep. Verder is de gehele website door ons bedacht, uitgewerkt en bijgehouden. We hebben daar nog nooit ene cent voor gevangen. Nu wordt deze website letterlijk door meneer Brust gekopieerd voor zijn eigen site!!
Het ergste vind ik wel dat meneer Brust tegen ons heeft gelogen, onder druk van hem zijn we akkoord gegaan dat de rally in Panjim zou stoppen en niet Cochin, want hij kon de mensen van de rally niet meer luchten of zien. Ook vertelde hij ons dat hij niet verder zou gaan met een volgende rally, waar wij op dat ogenblik aan begonnen te denken. De evaluatie werd door hem niet serieus genomen terwijl met name Escape, Markoen, Odulphus en Scharrel veel goede punten hadden. Hij vond ook dat we geen recht hadden op de naam Vasco da Gama Yacht Rally. Hij bedreigde ons zelfs omdat de vasco-.nl site even uit de lucht was en dat allemaal op de dag voor vertrek naar Nederland. Hevig ontdaan zaten wij in het vliegtuig naar Nederland en dachten dan maar een eigen rally. Zo is de Red Sea Rally ontstaan.
Niet leuk dus wat hier allemaal gebeurd, in wat minder goede stemming besluiten we door te gaan naar onze vrienden waarvan we afscheid willen nemen in Alvor.

Alvor, in de verte zien we de Tanami van Joseph en Karin liggen. Joseph staat al klaar met de dinghy om ons op te pikken. Op de Tanami krijgen we een rondleiding van de boot. Een stalen Carribean 40 (van der Stad ontwerp). Ja, daar kan je wel vier jaren mee op pad. De katten zijn ondertussen ook al aardig gewend en zij zijn nog druk aan het voorbereiden voor de reis. De eerste stop wordt Madeira waarna ze op weg gaan naar de Canarisch eilanden.
Maar nu nog even van elkaar genieten, het worden gezellige dagen. Het afscheid komt snel, maar we houden jullie in de gaten en wie weet treffen we elkaar wel ergens onderweg komende jaren. Vanaf onze kant een hele fijne tijd toegewenst en wees voorzichtig.

Onze maand sluiten we af in el Rocio (Spanje). Ook hier blijven een aantal dagen. We wandelen door Parc Nationale Donana met zijn grootste wetlands van Europa. Het zijn niet de wetlands maar ook de duinen, bossen en natuurlijk de Spaanse lynx die het park zo bijzonder maken. Helaas hebben wij die niet gezien, al hebben we onze eigen linke kat bij.... Wel zien we Flamingo's, lepelaars en ooievaars.
Ook el Rocio met zijn zandstraatje en karakteristiek huizen met kleurige Azulejos (geglazuurde keramiektegels) zijn geweldig om te zien. Het lijkt wel een stadje uit een film. Deze rustgevende dagen hadden we net nodig.