APRIL 2005

Met vet gedrukte letters staat onze naam weer op de boot. We hebben de naam verplaatst naar voren en dat geeft meteen een ander aanzicht. Na het benamen zijn we het water in gaan, waar JoHo ook thuishoort. Voor de zekerheid hebben we nog een nachtje bij de travellift doorgebracht maar alles blijkt oke, op de watertank na welke vervangen moet worden omdat deze lekt.
Ondertussen zijn Lo en Lloyd ook gearriveerd. Ze hebben wel pech, het is ontzettend koud en hun kachel staat op een andere boot ('uitgeleend'). Er ligt zelfs sneeuw in de bergen en dat is niet normaal voor de tijd van het jaar, maar geeft wel een mooi uitzicht.

We zijn nu dag en nacht bezig de JoHo in orde te maken, waarbij we zo nu en dan op ongename verrassingen stuiten. Bij het vullen van de watertank bleek deze lek. Nu ineens doorgescheurd, maar wie weet hoe lang deze al lekte. John vermoed al jaren, omdat nu de bilge ineens wel droog blijft. Er worden 2 nieuwe flexibele Plastimo watertanks aangeschaft en geinstalleerd, wat meer tijd in beslag neemt dan gedacht.
Ook de plafonds worden vernieuwd. Een noestig werkje wat veel rommel oplevert waardoor we weinig leefruimte hebben. Even afzien voor een grandioos resultaat.
John heeft nog een tweedehands (enorm exemplaar, 30 liter per uur) watermaker op de kop weten te tikken. Met passen en meten heeft hij deze in onze loze ruimten weten te installeren. Na testen blijkt deze ook nog eens uitstekend te werken.
Verder is de electra onderhande genomen door John. 'Niet echt mijn hobby', blijft hij steeds roepen als het niet meteen lukt. Maar toch heeft hij alle bedradingen vervangen en dat was hoognodig. Het elektrisch systeem was berekend op een paar lichtjes binnen en buiten, maar intussen zijn hier vele zaken bijgekomen, en dus moeten er ook grotere accu's komen en een uitgebreider schakelpaneel. De kluwen draden en draadjes, knoppen, schakelaars en contactpunten is voor mij helemaal abracadabra, maar John lijkt er toch wijs uit te kunnen worden.

Na twee weken hard werken hebben we een dagje vrij genomen en zijn met twaalf andere liveaboards in een dolmus (busje) richting Antalya vertrokken. Een twee uur durende trip. Bij aankomst bezoeken we eerste de Sanayi (industriegebied) waar wij een stuk novilon scoren. Met zijn allen gaan we uit eten en als toetje bezoeken we een klassiek concert, erg mooi en moe en voldaan terug naar de boot.
Het is moeilijk weer opgang te komen naar zo'n dagje niets doen. Maar wat moet dat moet. De katten doen het wonderbaarlijk goed, vooral de zieke Grover heeft het enorm naar zijn zin op de boot.

We hebben nog steeds last van het verbouwingsvirus, nu is de kaartentafel aan de beurt. Ook deze wordt grondig verbouwd, waardoor alles nog overzichtelijker wordt. Als sluitstuk van de grote aanpassing wordt ook nog een nieuwe warmwater boiler geinstalleerd (deze werkt ook op de motor). Hierna kan er met afwerken worden begonnen.

Af en toe maken we nog wat tijd om dingen voor de rally te regelen. Er hebben zich nu dertig boten aangemeld en hebben voor het eerst 'nee' moeten verkopen aan belangstellenden. We werken nu met een wachtlijst, wellicht dat er nog afmeldingen komen.
Met een paar boten hebben we al kennis gemaakt hier in Finike. Ellen en Jits (Silent Wish) waren op bezoek bij Lo en bij de marina BBQ voor het begin van het seizoen waren er een paar uit Kemer bij. Dat wordt een gezellige boel. Lo is intussen vertrokken naar Bodrum, waar zijn nieuwe motor staat te wachten. Die komen we nog wel tegen deze zomer.

Voordat ik het weet is het alweer 23 april en ben ik jarig. Mijn verjaardagkado is een uitstapje naar Antalya maar de auto doet het niet en moet eerst gemaakt worden. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Helaas zijn hier buiten al die vriendelijke gastvrije mensen er ook een aantal die denken dat ze je kunnen tillen. En dat moet je NIET bij John proberen. Om het verhaal kort te houden, de auto doet het weer dank zij mijn mannetje. Tijd dus voor die beloofde Wopper.
In Antalya bezoeken we de Mall (erg Amerikaans) waar ook een Migros-supermarkt te vinden is en daar hebben ze ontzettend veel. Het is maar goed dat we een auto bij hebben. Op de terugweg bezoeken we nog snel even een bouwmarkt in Antalya, waar ook het een en ander wordt gekocht. Met onze wagen volgeladen rijden we terug naar de JoHo waar de katten geduldig op ons liggen te wachten.
Alles wat gekocht is krijgt een plekje, het is on-ge-lo-fe-lijk wat er in dat bootje past. Nog is er ruimte over!
:-)

Op dit moment kunnen we ook internetten en mail ophalen aan boord, dit is wel erg prijzig. Dus doen we dat niet te vaak. Dat betekend dat mensen die ons een mailtje sturen wat langer moeten wachten op antwoord, maar mail wacht wel, een prachtig medium.

Het werk vordert en we maken zelfs al plannen voor een weekje ankeren. Maar eerst rusten we wat uit na weken hard werk en genieten van de directe omgeving. Zoals nu het plan is gaan we de eerste week van mei, half mei komen de ouders van John naar Finike. Dan willen we met onze auto uitstapjes gaan maken.
Deze maand sluiten we af met een borrel en een etentje met Mike (Limerik) en Sandra en Bob (Kulta). We zijn bijna klaar met klussen en gaan nu genieten, vakantie!