JUNI 2002

 

Onze tour begint bij de Chateau Ksara waar de beroemde Libanese wijnen vandaan komen. Ondanks het vroege tijdstip wordt het toch proeven.
Licht in het hoofd stappen we de bus weer in en rijden door Hezbollah gebied naar Baalbek. Het geeft een onbestemd gevoel als je de trainingskampen van Hezbollah langs de weg ziet. De gebieden worden gemarkeerd door vlaggen van Hezbollahleiders.

Baalbek dateert uit de tijd van de Feniciers. Baalbek werd onder Romeins bewind Heliopolis genoemd. De ruines bestaan uit tempels en vestingwerken. Je voelt je heel nietig als je hier rond loopt. Ongelofelijk dat ze zoiets in die tijd konden maken. Dit maakt indruk.

Ook het wat kleinere Anjar is erg mooi, maar valt in het niet bij Baalbek

 

Terug in Jounieh is er natuurlijk een diner. Overmorgen bezoeken we voor de eerste keer het heilige land, de stad Haifa in Israel.

Israel is een relatief jong land, gesticht in 1948 met een geschiedenis die 5000 jaar teruggaat. Een deel van Haifa is op Mount Carmel gebouwd. Het is de belangrijkste (marine)haven en industrie stad van Israel. Ook is hier het centrum van de Baha’i religie gevestigd met zijn gouden koepel en prachtige tuinen.

’s Avonds worden we door de lokale bevolking uitgenodigd om bij hen thuis te komen eten.

Ook nemen we in Haifa afscheid van de Malaika en Songster, zij gaan niet meer door naar Egypte. Een dag Haifa is te kort om alles te kunnen beleven en proeven. Bij het aanbreken van de dag, als alle boten weer veilig op het water zijn is er een bomaanslag in Haifa. Je wordt hiermee met de neus op de feiten gedrukt, naast alle schoonheid is er ook een hoop mis in dit land.

 

Ashkelon de volgende stop. Ligt nog net in Israel op de grens met Gaza. Hier houden we onze klus en opruimdag, wat niet meevalt in de steeds warmer wordende dagen. Ook in de avond zijn we weer onder de pannen, er is weer een diner georganiseerd.

Na een kort verblijf wordt de volgende stop Port Said. Na een rustige nacht maar een onrustige tocht tussen vele honderden Egyptische vissersboten meren we aan. Omdat we de volgende dag al naar Cairo vertrekken lopen we vandaag Port Said in. Wat een smerige stad, op de markt is de helft van de levende handel (kippen, konijnen etc.) al gestorven door de verschrikkelijke behandeling (100-den in een kleine kist in de gloeiende zon) en het is pas 12 uur in de middag….

Overal vliegen en ongedierte, de lucht van dood en bederf.

De temperatuur is op dit ogenblik over de veertig graden. In de boot is het niet te harden, wij hebben geen airco zoals de gemiddelde Amerikaanse boot.

 

Ook in Port Said is er een officiële receptie aan de waterkant. Maar morgen is het zover, er gaat een wens uitkomen, we gaan naar het plateau van Gizeh.

In de ochtend rijd onze bus naar Cairo met als eerste stop de pyramides van Gizeh. In de bus heerst een schoolreisstemming, wie het eerst de pyramides ziet….. Daar staan ze dan, de grafmonumenten voor de farao en zijn naaste familie.

Wauw, wat zijn ze immens.

Een van de wereldwonderen. Binnenin de pyramide is het koel maar vochtig. Het zweet druipt van onze ruggen. Een eindje verderop staat de sfinx. Ademloos bezien we het geheel. Als we zijn uitgekeken rijd de bus Cairo binnen om het Egyptisch museum te bezoeken waar onder andere de kist van Toetanchamon ligt. Verder wordt er veel van Ramses belicht.

Na zoveel indrukken wordt het tijd voor wat ontspanning. Door middel van een falucca (Egiptische zeilboot zonder motor) gaan we de Nijl op. Een verkoelend briesje begeleidt onze boot.

Het loopt al tegen de avond als de bus ons naar het hotel brengt om op te frissen voor een avondvullend programma in een bedouientent. Buikdanseressen, waterpijp, veel eten. Het is zo weer ochtend. De volgende dag lopen we nog wat door Cairo en in de middag maken we een stop in Ismailia, dit ligt halverwege het Suez kanaal. We sluiten de dag af met een officieel diner.

 

Zo staan we nog aan het buffet en zo varen we alweer terug naar Israel.

De marina van Herzliya is het eindstation van de EMYR. We eindigen met een groot afscheidfeest. Waar we een tour naar Jerusalem, Masada en dode zee van de Minister van Toerisme krijgen aangeboden, omdat vanwege de aanslagen geen enkele toerist meer naar Jeruzalem durft.. Wij twijfelen niet, we gaan mee.

De tour begint met een uitzicht over heel Jerusalem en vervolgens de klaagmuur, een overblijfsel van de westerlijke muur van de oude tempel. Het is een plaats waar de joden kunnen rouwen en bidden. Door middel van briefjes die ze in de muur stoppen vragen ze om genade of doen ze een belofte.

Jerusalem is het centrum van drie wereldreligies, Christenen, Moslims, Joden. Zowel de Joden als de Palestijnen claimen Jerusalem als hoofdstad, wat reden geeft voor spanning over en weer. Na een wandeling door Jerusalem bezoeken we de kerk van het Heilige Graf. Een heilige plek voor christenen. Het heeft een grijze koepel, die boven het graf van Christus is gebouwd. Binnen in de kerk bevind zich het heilige graf, waar men zegt dat Jezus Christus is begraven en herrezen.

Zo eindigt weer een indrukwekkende dag.

 

De volgende dag rijden we door de nederzettingen naar Masada. Een joodse vesting uit 76 voor Christus op een geïsoleerd bergplateau, ongeveer 400m boven de westerlijke oever van de Dode zee. Dit plateau is belegerd door de Romeinen toen de inwoners van Masada (de laatste paar honderd Joden) hun godsdienst niet opgaven voor de goden van de Romeinen. Dit leidde uiteindelijk tot een massaslachting, toen duidelijk werd dat alleen de dood die vrijheid nog kon geven. De Romeinen hadden namelijk na jaren belegering een helling gebouwd waarmee ze de stad konden binnenvallen (een helling van 400m hoogte !!!).

Tegen de tijd dat we Masada hebben bezichtigd zijn we rijp voor een verfrissing. We gaan voor een duik in de Dode zee. De Dode zee ligt op de grens van Israel en Jordanie. Het wateroppervlak ligt 400m beneden de zeespiegel. Het water verdwijnt door verdamping, waardoor het zoutgehalte ongeveer 30% bedraagt, hierdoor is er geen leven in de zee mogelijk en blijf je geweldig drijven. Het water voelt vettig aan en je mag niet langer dan 20 minuten in het water blijven. Ook de geneeskrachtige werking is bewezen. Alles bij elkaar is het een rare gewaarwording.

 

Als we terugkomen in Herzliya blijven we een paar dagen liggen om op adem te komen.

Je ziet veel in korte tijd met zo’n rally, maar het programma is killing.

Ons besluit staat vast, de reis zal spoedig eindigen en plaats maken voor een ‘normaal’ leven in Nederland. Waar we de boot achter laten weten we nog niet. Als eerste gaan we nog terug naar onze Joodse vrienden in Haifa.

Samen met de Three Sheets en Veleda IV vertrekken we naar Haifa. In Haifa krijgt Jolan prive duikles van Mike van de Three Sheets.

Rina en gezin zorgen voor ons hier in Haifa. Ze regelen uitstapjes, BBQ’s, vervoer voor boodschappen. Geweldige mensen.

 

O ja, bijna vergeten te melden dat katten kunnen zwemmen. Grover is vandaag in het water gevallen.

Zijn keuze is wat minder, Haifa is vreselijk vervuild en er zijn zelfs claims van marineduikers die hier kankers hebben opgelopen van duiken in dit water. Gelukkig geeft Grover ’s avonds geen licht.

We maken de boot klaar voor de overtocht naar Turkije, dit wordt toch de ligplaats voor de JoHo. Onze familie is al op de hoogte gesteld van onze terugkomst.