OKTOBER 2001

 

Op 1 oktober krijgen we te horen dat we mogen blijven als de katten aan boord blijven en omdat we een afspraak met John’s ouders hebben hier. We blijven dus voor anker. Na het weerzien met pap en mam Hoedemakers en de buurtjes Ko en Marietje besluiten we de boot te verkassen naar St Julians bay, vlak voor hun hotel. Het lichten van het anker gaat erg zwaar, en als John het omhoog haalt blijkt er ketting aan te hangen van een heeeel groot formaat. John moet het doorzagen, omdat loswrikken niet lukt. Hopelijk is het een los stuk ketting geweest….

 

Met zijn zessen gaan we Malta per bus verkennen. We doen de stille stad Mdina aan, klein stadje, het Noormannenhuis, vele kerken. Alles is zandkleurig waardoor een gouden gloed ontstaat en je een erg aparte sfeer krijgt in het geheel. Bij een wandeling naar Rabat word St Paul’s church bezocht. ’s Avonds lekker eten en borrelen en verhalen ophalen over de reis en over thuis. We genieten allemaal met volle teugen.

Ko en Marietje hebben helemaal een fijne tijd, het is voor het eerst sinds lange tijd dat zij weer kunnen genieten van een vakantie. De sluipende ziekte van Marietje maakte haar lange tijd het leven zuur. Ze hebben als geen ander door dat alles in het leven tijdelijk is en genieten dan ook van elk moment.

Ook Valletta wordt bezocht, lekker terrasjes, we volgen de geschiedenis van Malta. De dagen vliegen. De JoHo vertrekt voor een dag naar Comino, een ander eiland van Malta. Langs de rotsachtige kust komen we uiteindelijk in de blue lagoon terecht waar we gaan zwemmen. John haalt zijn teen open, we moeten terug naar St Julians Bay. Tot ieders verrassing zijn wij er ’s avonds weer en dat wordt meteen de laatste borrel. Morgen verlaten we Malta en er word afscheid van pap en mam Hoedemakers en Ko en Marietje genomen.

 

De nacht is mooi met zijn volle maan en fluweelachtig zee. Ook de volgende dag is vrij rustig en de JoHo gaat zelfs motorzeilend door. We besluiten door te varen naar het vasteland van Italië, waar we eind van de ochtend aankomen in Rocella Jonica.

Rocella Jonica is een rustig haven met veel ijsvogels en je ligt er gratis. Het stadje is wel een stuk verderop, maar we hebben fietsen. Hier blijven we een paar dagen om de boot in orde te maken om te beginnen een grote schoonmaak, gevolgd door een luie dag met alleen maar lezen. De temperatuur is zo hoog dat zelfs de katten een waterpartij niet erg vinden. :-D

We ontmoeten de Clizia, een boot uit de USA, waar we veel tips van krijgen voor verblijf in Griekenland en Turkije.

 

Na een paar dagen verlaten we Rocella Jonica om vervolgens binnen een uurtje weer terug te zijn. Alles zit tegen en we komen niet vooruit. Na een week verwaaid te hebben gelegen vertrekken we eindelijk naar Griekenland. Levkada wordt onze eerste Griekse ontmoeting, het noordelijk deel. Levkas stad is een toeristenstad met een nieuwe marina in aanbouw, en kost hierdoor bijna niets. Eerst gaan we onze voorraden bijvullen, supermarkten genoeg. Van de Nederlandse boot Horizon krijgen we tips om lekker uiteten te gaan. We genieten van de yogurt met verse honing, groenten en fruit.

 

Later deze maand zeilen we naar Sivota waar we aan de kade kunnen liggen. In het naseizoen is er genoeg plaats. Hier ontmoeten we een Nederlands stel dat een huis aan het bouwen is. Zij geven ons ook onze eerste kennismaking met Redsina (Harswijn, die je ijskoud op een warme dag moet drinken). Oei, wat fout. John lust er wel pap van en gaat met meer dan een liter achter zijn kiezen mee terug naar de boot. Dat loopt niet zo lekker he John, met zoveel drank op…. :-)

 

Bij het verlaten van Sivota zijn we plots Storno kwijt. De kat is stiekem van boord geslopen om vervolgens aan land te blijven. Hij heeft het zeilen duidelijk wel gehad, maar wij niet. Bij zijn nekvel wordt hij weer aan boord gehesen en in de boeien geslagen.

We zeilen rustig in kleine hopjes van het ene plaatsje naar het andere. Vathi op Ithaca, Poros op Kefalinia.

In Poros blijven we een paar dagen en huren een auto. Hiermee bezoeken we het National Park Aenos Roudi, het lijkt op een woud zoals in Olympia National Park in de USA. Verder rijden we wat over het eiland en bezoeken tal van plaatsen. In de haven hebben we veel last van de ferry die twee keer per dag aankomt. Het past allemaal maar net en elke keer scheert de kolos rakelings langs ons bootje.

 

Zakinthosstad is de volgende plaats, op het gelijknamige eiland. Op zondag worden we gewekt door kerkmuziek die via speakers door de stad schalt. Na een dag hebben we het wel gezien op dit toeristenoord en gaan we op naar de Peloponnesos (schiereiland van Griekenland). We doen Katakolom aan, een deinbak van een haven die nog lang niet klaar is maar wel met EU-geld wordt gebouwd. We blijven een nachtje en bewonderen de vele cruiseboten die hier aanleggen.

Pylos is bekend om de slag van Naupaktos. Hier versloegen de Britten een vele malen grotere Frans-Russische vloot door een vernuftige strategie. Het kasteel, gebouwd in 1573 door de Turken vereren we met een bezoek. Veel is gerestaureerd, waardoor het er goed uitziet.

Begin van de middag gaan we door naar Methoni, waar we voor anker gaan en de volgende dag het dorpje bezoeken. Een klein grappig dorpje, naast een groot, vervallen oud fort. De mensen zijn aardig en behulpzaam. Ook hier wonen weer Nederlanders, waar we wat mee praten.